معنی حکایت مهر مادری
یک روز از روى جهل جوانى بر سر مادرم فریاد کشیدم، خاطرش آزرده شد و در کنجى نشست و در حال گریه گفت:
(مگر خردسالى خود را فراموش کردى که درشتى مى کنى؟)
چو دیدش پلنگ افکن و پیل تن
که بیچاره بودى در آغوش من
که تو شیر مردى و من پیرزن (1)
1- اگر امروز که مانند جوانی نیرومند در مقابل مادری پیر و ناتوان ایستاده ای می توانستی دوران ناتوانی خود را به خاطر بیاوری هرگز بر من تند خویی نمی کردی
نظرات خوانندگان
تا کنون هیچ نظری درباره این مطلب ثبت نشده است
نظر جدید